วันที่เธอกลับใจ
เมื่อความร้อนแรงของกองไฟเริ่มปะทุขึ้นและทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ
จนใครๆก็คาดเดาถึงวันที่จะสิ้นสุดของมันไม่ได้ บ้านเมืองที่เคยสงบจึงตกอยู่ในเปลวไฟที่ร้อนระอุตลอดเวลา
ไม่ต้องคาดเดาว่าใครบ้างที่เจ็บปวดจากการเผาไหม้ในครั้งนี้ ทุกคน
ทุกคนที่อยู่ในรัศมีความร้อนแรงของเปลวไฟล้วนต้องเจ็บปวดด้วยกันทั้งนั้น
ชาวบ้านที่ดูเหมือนจะเป็นเป้านิ่งในกองเพลิง เหมือนโดนมัดมือมัดเท้าให้ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
จนบางคนต้องเลือกหาทางออกในการเอาตัวรอด โดยการกลายไปเป็นฟืนให้กับพวกที่จ้องจะเอาผลประโยชน์จากการมอดไหม้ของบ้านเมือง

โรงเรียนบ้านกือยา จ.ปัตตานี
ที่ถูกเพลิงไหม้จากเหตุการณ์ความไม่สงบ

ครอบครัวผู้เสียชีวิต ที่สูญเสียสามี จากเหตุการณ์ความไม่สงบ

หน่วยทหารลาดตระเวร กำลังออกปฏิบัติหน้าที่ใน อ.บันนังสตา
จ.ยะลา |
นายเอก (นามสมมติ : เป็นผู้ต้องหาในคดีก่อความไม่สงบในสามจังหวัดภาคใต้
ได้พบปะพูดคุยเมื่อตอนพานักข่าวจากสำนักข่าวอัลญาซีราไปเยี่ยมเยียนที่ค่ายเสนานรงค์
จ.สงขลา เมื่อปลายเดือนพฤษจิกายน 2550 ที่ผ่านมา โดยได้รับการอำนวยความสะดวกโดยพันเอกอัคร
ทิพโรจน์และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ)
จากการตัดสินใจด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของผมบางคนนั้น ได้นำความเดือดร้อนที่ใหญ่หลวงไปสู่ครอบครัวของผมและตัวของผมเอง
เพื่อนผมบางคนก็ต้องระหกระเหิน หาที่พักพิงเป็นหลักแหล่งไม่ได้
ต้องทิ้งบ้านทิ้งครอบครัวหนีกันหัวซุกหัวซุน ไม่ได้สุงสิงกับเพื่อนพ้องและคณาญาติเหมือนเช่นเคย
บางครอบครัวก็สุดแสนจะเวทนา ภรรยาเพิ่งคลอดลูกได้ไม่นาน สามีก็ต้องมาหลบหนีจากการจับกุมของเจ้าหน้าที่
ทิ้งภาระหน้าที่มากมายให้ภรรยาต้องรับผิดชอบ บางครอบครัวเหลือเพียงยายแก่ตาเฒ่าที่เฝ้ารอคอยการกลับมาของลุกๆ
ซึ่งหลบหนีไปยังภูเขาลูกโน้นทีลูกนี้ที
นายโท (นามสมมติ : เป็นผู้ต้องหาในคดีก่อความไม่สงบในสามจังหวัดภาคใต้
ได้พบปะพูดคุยเมื่อตอนพานักข่าวจากสำนักข่าวอัลญาซีราไปเยี่ยมเยียนที่ค่ายเสนานรงค์
จ.สงขลา เมื่อปลายเดือนพฤษจิกายน 2550 ที่ผ่านมา โดยได้รับการอำนวยความสะดวกโดยพันเอกอัคร
ทิพโรจน์และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ)
รู้สึกเสียใจจนไม่รู้จะพูดยังไงครับ ทุกอย่างมันแย่ไปหมด เมียผมเพิ่งคลอดลูกได้ไม่กี่วัน
พี่สาวผมมาเยี่ยมบอกว่าเมียมีอาการเหมือนคนที่คลั่งหนักมาก ลูกอีกสามพี่สาวต้องพาไปเลี้ยงเองเพราะเมียมีอาการคุ้มดีคุ้มร้าย
พี่สาวกลัวว่าจะไปทำร้ายลูก เมียผมเสียใจมาก ผมเองไม่รู้จะทำยังไง
พลาดก็พลาดไปแล้ว ก็เลยคิดว่าคงไม่มีทางอื่นที่ดีไปกว่าการให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ในการช่วยเหลือชาวบ้านไม่ให้เดือดร้อนไปมากกว่านี้
ช่วยเหลือเพื่อนๆ ที่ยังไม่กลับใจรวมทั้งช่วยเหลือตัวผมเองให้ได้กลับไปหาครอบครัวเร็วๆด้วยครับ
เป็นห่วงลูกกับเมียมาก
จากคำพูดและน้ำตาของผู้บอกเล่าก็อธิบายได้ถึงความเสียใจอันสุดซึ้งในความผิดที่ได้ก่อ
แต่ถึงแม้ว่าเราทุกคนจะช่วยอะไรไม่ได้ ก็หวังเพียงอย่างเดียวว่าประชาชนทุกคนคงจะพร้อมเป็นกำลังใจให้พวกเขาได้มีกำลังที่แก้ไขความผิดพลาดให้เป็นความดีที่น่ายกย่องได้
ตามหมู่บ้านชนบทที่เป็นที่รู้จักกันมาก่อนหน้านี้ว่า คนชนบทนั้น
เขาอยู่กันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย บนถนนเล็กๆ ภายในหมู่บ้านก็เต็มไปด้วยผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาอย่างยิ้มแย้มและเป็นมิตร
แต่บัดนี้ ทุกรอยยิ้มได้เป็นเพียงความทรงจำที่ทุกคนต่างรอคอยการกลับมาอีกครั้ง
ถ้าใครได้เข้าไปเยี่ยมชมตามหมู่บ้านต่างๆ ตามชนบท ในสามสี่จังหวัดภาคใต้
จะสัมผัสได้ถึงความเงียบ แต่แทนที่จะเป็นความเงียบสงบ น่าอยู่
กลับกลายเป็นความเงียบบนความน่าสะพรึงกลัว ไม่รู้ว่าคนที่เคยหลงผิดที่เหลืออยู่จะรู้สึกสำนึกหรือไม่กับการกระทำของตนเองที่ทำให้ญาติพี่น้องของตนต้องเดือดร้อน
ไม่สามรถทำได้แม้แต่การเดินเล่นอยู่ในหมู่บ้านของตนเองอย่างสบายใจ
ยังดีที่พระเจ้ายังเมตตาให้บางคนที่เคยหลงผิดได้กลับใจ นับว่าสวรรค์ยังมีพื้นที่เหลือพอให้กับเขา
มีหลายคนที่เคยตัดสินใจผิดพลาดไปเป็นเหยื่อของผู้ที่ต้องการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวกับแผ่นดิน
วันนี้เขาก็พร้อมแล้วที่จะให้ความร่วมมือในการให้ความช่วยเหลือประเทศชาติ
แต่นั่นก็ยังถือว่าช้าเกินไป เพราะก่อนที่พวกเขาจะกลับใจ กี่ชีวิตแล้วที่ต้องสูญสิ้น
กี่ชีวิตแล้วที่ต้องลำบาก แต่กลับใจช้าก็ย่อมดีกว่าไม่กลับใจเลย
แล้วท่านที่ยังไม่เปลี่ยนใจล่ะ เมื่อไหร่กัน จะมีไหมวันนั้น? หรือจะรอให้พี่น้องของท่านสูญสิ้นบนหน้าแผ่นดินเสียนี้เสียก่อน
* คือผู้ต้องหาที่ถูกจับกุมโดยเจ้าหน้าที่และพร้อมจะให้ความช่วยเหลือแก่เจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติหน้าที่รักษาความมั่นคงของประเทศ
มิรัน
อาสาสมัครไทยเอ็นจีโอ รายงาน
20 ธันวาคม 2550
|