เนื่องจากรัฐไทย ได้นำพาประเทศเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจเสรี จนเกิดวิกฤติเศรษฐกิจ ทำให้รัฐและสังคมสูญเสียสิทธิอธิปไตยในการกำหนดนโยบายของตนเอง จึงมีความจำเป็นที่จะต้องเกิดวาระประชาชนเพื่อที่จะสร้างทิศทางการพัฒนาที่เป็นไท
เราเห็นว่า การพัฒนาเพื่อสร้างสังคมที่สมดุลและยั่งยืน ต้องพัฒนากระบวนการประชาธิปไตยอย่างเข้มข้นทั้งในระบบตัวแทนเชื่อมโยงกับภาคสังคม ให้ทุกส่วนของสังคมได้พัฒนาสติปัญญาและคุณธรรมตามเป้าหมายและศักยภาพของตน ซึ่งจำเป็นต้องอาศัยโครงสร้างที่สำคัญดังต่อไปนี้

๑.โครงสร้างทรัพยากรธรรมชาติเป็นของชุมชนและสังคม การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นที่ดิน แร่ธาตุ น้ำ ป่า ทรัพยากรชีวภาพ ให้ถือเป็นสิทธิการจัดการของสังคมที่มีมิติองค์รวม โดยเฉพาะชุมชนท้องถิ่นที่อยู่กับฐานทรัพยากรให้มีสิทธิการจัดการเป็นอันดับแรก ขณะที่รัฐและภาคสังคมจะต้องสนับสนุนสิทธิชุมชนเพื่อประโยชน์ของสังคมโดยรวม

๒.โครงสร้างทางการเมืองระบอบประชาธิปไตยที่เป็นธรรมาธิปไตย การตัดสินปัญหาหรือมีมติ ระเบียบ กฎหมายใดๆ ทางการเมือง สังคม หรือชุมชน มิใช่จะยึดถือแต่เพียงเสียงข้างมากเป็นมาตรฐานตัดสินอย่างเดียว หากให้ยึดหลักสิทธิมนุษยชน เป็นเกณฑ์พื้นฐาน และสร้างกระบวนการที่เป็นธรรมต่อทุกฝ่าย

๓.โครงสร้างการบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วม ส่งเสริมบทบาทการมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารจัดการและปกครองตนเอง สำนึกการมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชน/สังคม จะช่วยแก้ไขปัญหาความขัดแย้ง และส่งเสริมบทบาทการเข้าร่วมพัฒนาสังคมอย่างยั่งยืนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

๔.โครงสร้างเศรษฐกิจเพื่อความมั่นคงทางอาหาร เพื่อให้ชุมชนสามารถสร้างภาวะความมั่นคงทางอาหารของตนเองได้ โดยสามารถเข้าถึงฐานทรัพยากรที่จำเป็นต่อการผลิต และมีระบบตลาดที่สร้างความเข้มแข็งแก่ท้องถิ่น และมีมาตรการควบคุมกลุ่มทุนมิให้ผูกขาดโครงสร้างอาหารและเกษตร

๕.โครงสร้างทุนทางสังคมเป็นของชุมชน ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินและทุนทางวัฒนธรรม จักต้องพัฒนาให้กลายเป็นทุนของชุมชน/สังคมแบบองค์รวม และขยายกิจการไปสู่อุตสาหกรรมชุมชนและสถาบันการเงินชุมชนในรูปแบบต่างๆ เพิ่มความมั่งคั่งให้ชุมชนในระยะยาว

๖.โครงสร้างวัฒนธรรม และกฎหมาย หรือธรรมนูญชุมชน เป็นแบบแผน ประเพณี หลักปฏิบัติในการอยู่ร่วมกัน ซึ่งจำเป็นจะต้องมีธรรมนูญของชุมชนที่ได้รับการรับรองสิทธิและหน้าที่อย่างชอบธรรม เพื่อป้องกันมิให้รัฐหรือบุคคลภายนอกทำลายการพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนได้

๗.โครงสร้างระบบสวัสดิการแบบประชาสวัสดิการ ซึ่งประชาชนในแต่ละชุมชนรับผิดชอบดูแลกันเอง โดยรัฐร่วมสนับสนุนให้มีความเข้มแข็ง

๘. โครงสร้างเศรษฐกิจระหว่างประเทศ เป็นกระบวนการสร้างระบบการค้าที่เป็นธรรม คำนึงถึงสิทธิขั้นพื้นฐานในการดำรงชีวิตของมนุษย์ เป็นกลักสำคัญกว่าธุรกิจเพื่อการค้าหากำไรสูงสุด และให้ความเคารพระหว่างวัฒนธรรมของชนชาติ ศาสนา และสังคมของประเทศต่าง ๆ เพื่อการดำรงอยู่อย่างมีศักดิ์ศรีของมนุษยชาติ