สถานการณ์ ความเคลื่อนไหว - ท่อก๊าซไทย

สถานการณ์ ความเคลื่อนไหว - ท่อก๊าซไทย - มาเลย์

ความเป็นมาของโครงการ
โครงการท่อส่งก๊าซและโรงแยกก๊าซไทย-มาเลเซีย เกิดขึ้นเนื่องจากความต้องการที่จะนำก๊าซจากแห่งพัฒนาร่วม(JDA) ซึ่งเป็นพื้นที่ซ้อนทับระหว่างไทยและมาเลเซียซึ่งต่างฝ่ายต่างอ้างกรรมสิทธิ์เหนือพื้นที่ดังกล่าว และในปี ๒๕๒๒ สมัยรัฐบาลเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ได้มีการลงนามในบันทึกความเข้าใจตกลงจัดตั้งองค์กรร่วมดูแลการสำรวจและแสวงหาประโยชน์จากพื้นที่

โครงการนี้ปตท. และเปโตรนาสจะเป็นผู้ลงทุนในฐานะผู้ซื้อมูลค่ากว่า ๔๐,๐๐๐ ล้านบาท โดยมีการวางท่อทางทะเลยาว ๒๕๕ กม.มาขึ้นฝั่งและเข้าโรงแยกก๊าซที่อำเภอจะนะ และวางท่อท่อไปยังประเทศมาเลเซียที่ชายแดน อ.สะเดา โดยมีท่อบนบกนั้นยาวประมาณ ๘๕ กม.ในประเทศมาเลเซียประมาณ ๙ กม.โดยท่อบนบนผ่านอำเภอจะนะ นาหม่อม หาดใหญ่และสะเดา

พื้นที่เจดีเอ เป็นพื้นที่เหลื่อมล้ำบริเวณริมไหล่ทวีปในอ่าวไทย ขนาด ๗,๒๕๐ ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจคาดว่าปริมาณก๊าซสำรองก๊าซธรรมชาติน่าจะสูงเกือบถึง ๑๐๐ ล้านล้านลบ.ฟ. คิดเป็นมูลค่ากว่า ๘๐๐,๐๐๐ ล้านบาท
ในการสำรวจทางองค์กรร่วมได้แบ่งพื้นที่เป็น ๒ แปลงคือ

- พื้นที่ บี-๑๗ และซี๑๙ ผู้ได้รับสัมปทานคือ ปตท.สผ.จำกัดและเปโตรนาสของมาเลเซีย
- พื้นที่ เอ-๑๘ ซึ่งเป็นพื้นที่ประมาณ ๔๐ เปอร์เซ็นต์ขอพื้นที่ทั้งหมด มีก๊าซประมาณ ๗๐ เปอร์เซ็นต์(รวมทั้งน้ำมันดิบด้วย)

ผู้ได้รับสัมปทานคือ บริษัทไตรตันออย์(ได้รับจากไทย) และปิโตรนาสของประเทศมาเลเซีย

แนวคิดเรื่องการใช้ก๊าซธรรมชาติเป็นจุดกระตุ้นการพัฒนาอุตสาหกรรมหรือดึงให้เกิดการลงทุนมีการระบุไว้อย่างชัดเจนในส่วนของวัตุประสงค์การจัดทำแผนแม่บทฯ ซึ่งได้วางแผนที่จะสร้างเขตเศรษฐกิจใหม่ที่จะพัฒนาอุตสาหกรมมที่จะใช้ก๊าซธรรมชาติเป็นฐานขึ้นในเขต อ.หาดใหญ่ อ.นาหม่อม อ.สะเดาและอ.นาทวี โดยอาศัยวัตถุดิบและเชื้อเพลิงที่ได้จากโรงแยกก๊าซที่บ้านตลิงชัน อ.จะนะเป็นตัวสร้างโอกาสให้กับอุตสาหกรรมต่อเนื่องซึ่งคาดหมายว่าจะมีการลงทุนขนาดมหึมาในการพัฒนาอุตสาหกรรมโดยเฉพาะอุตสาหกรรมปลายน้ำ รวมทั้งก่อให้เกิดกิจกรรมที่เกี่ยวเนื่องอื่นๆขึ้นในพื้นที่เป้าหมายและบริเวณใกล้เคียง โครงการนี้จึงมีความสำคัญต่อแผนการพัฒนา ๕ จังหวัดภาคใต้ภายกรอบการพัฒนาพื้นที่สามเหลี่ยมเศรษฐกิจไทย-มาเลเซีย-อินโดนีเซีย

************************************************************************************

การเคลื่อนไหวในรอบปี 2545
๔ มกราคม ๒๕๔๕
เนื่องจากมีการคัดค้านอย่างต่อเนื่องและความเข้มแข็งชาวบ้านอำเภอจะนะทำให้ไม่สามารถก่อสร้างโครงการฯได้ แต่ภายใต้แรงกดดันจากข้อผูกมัดทางสัญญาที่รัฐบาลและปตท. ไปเร่งรัดทำกับฝ่ายมาเลเซียอย่างไม่ถูกต้องกลายเป็นแรงกดดันให้รัฐบาลไทยต้องเร่งหาทางออกในเรื่องนี้ พ.ต.ท. ทักษิณ ชิณวัตร จึงได้เดินทางไปรับฟังความคิดเห็นชาวบ้านกลุ่มคัดค้านและกลุ่มสนับสนุนในพื้นที่ และรับปากกับชาวบ้านว่าจะตัดสินใจภายใน 3 เดือน

๒๗ มีนาคม ๒๕๔๕
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้แถลงผลศึกษาและตรวจสอบโครงการทั้ง ๓โครงการ(โครงการท่อก๊าซไทย-มาเลย์เซีย,โครงการโรงไฟฟ้าบ่อนอก-หินกรูด) ว่าขัดหลักสิทธิมนุษยชน อนุมัติโครงการโดยที่ประชาชนในพื้นที่ไม่มีส่วนร่วม และได้เสนอให้รัฐบาลพิจารณาทบทวนโครงการทั้ง ๓ ใหม่เพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจอย่างแท้จริง

๒๙ มีนาคม ๒๕๔๕
ที่ประชุมวุฒิสภา ได้พิจารณารายงานพิจารณาศึกษาโครงการก่อสร้างท่อส่งก๊าซธรรมชาติไทย - มาเลเซีย และโรงแยกก๊าซธรรมชาติไทย-มาเลเซีย จังหวัดสงขลา ที่คณะกรรมาธิการสิ่งแวดล้อม วุฒิสภาพิจารณาเสร็จแล้ว ซึ่งเสนอให้รัฐบาลพิจารณาชะลอโครงการไว้ก่อน เพื่อศึกษาทบทวนในประเด็นต่างๆ ที่ยังไม่สมบูรณ์ใหม่ โดยรายงานฉบับดังกล่าวเคยเสนอต่อวุฒิสภามาครั้งหนึ่งแล้ว แต่เนื่องจากสมาชิกได้ทักท้วงกันมากและมีข้อมูลใหม่ คณะกรรมาธิการจึงนำไปศึกษาเพิ่มเติมและนำมาเสนอต่อสภาอีกครั้งหนึ่ง

๑๑ เมษายน ๒๕๔๕
น.พ.พรมมินทร์ เลิศสุริย์เดช เลขาธิการนายกรัฐมนตรีและนายยงยุทร ติยะไพรัช โฆษกสำนักนายกรัฐมนตรีเป็นตัวแทน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี อ่านแถลงการณ์สำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง "การพิจารณาตัดสินใจเกี่ยวกับโครงการท่อส่งก๊าซและสถานีแยกก๊าซไทย-มาเลเซีย โครงการไฟฟ้าบ่อนอก-หินกรูด" โดยขอเลื่อนเวลาในการตัดสินใจโครงการทั้ง ๓ โครงการ

๑๘ เมษายน ๒๕๔๕
นายกรัฐมนตรีได้มอบหมายให้คณะกรรมการติดตามและประสานงานตามการสั่งการของนายกรัฐมนตรีประสานงานไปยังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจัดนักวิชาการและคณะข้าราชการที่มีความเป็นอิสระวิเคราะห์ผลกระทบจากโครงการท่อส่งก๊าซและโรงแยกก๊าซไทย-มาเลเซีย เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ถูกต้องและเป็นจริงสำหรับขั้นตอนในกระบวนการตัดสินใจของนายกรับมนตรี ทั้งนี้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้มอบหมายให้สถาบันเอเซียศึกษาเป็นผู้ศึกษาวิเคราะห์โครงการดังกล่าวในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เป็นระยะเวลาประมาณ ๒ สัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ ๑๑-๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๕

ซึ่งคณะทำงานมีความเห็นว่า ข้อบกพร่องที่รัฐได้ดำเนินไปมี ๓ ประการ คือ ๑. การละเลยไม่ให้ข้อมูลและความเข้าใจต่อสาธารณะและชุมชน ไม่เปิดโอกาสให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมารับรู้ตั้งแต่ต้น ๒. การอ้างอิงแต่กรอบกฎหมายเก่าในยุคก่อนปฏิรูปรัฐธรรมนูญอย่างเหนียวแน่น และ ๓. การไม่พยายามทำความเข้าใจกับบริบทใหม่ที่เปลี่ยนแปลงไปของประชาสังคมไทยแต่กลับมุ่งประชาสัมพันธ์ทางเดียวเป็นหลักจนกลายเป็นต้นตอของความระแวงและไม่ไว้วางใจที่เพิ่มทวีขึ้นไปอีกสิ่งเหล่านี้จึงเป็นบทเรียนอันสำคัญสำหรับการเรียนรู้ร่วมกันต่อไป

ในด้านพลังงานหากมีการก่อสร้างโครงการ จะช่วยให้ประเทศไทยมีความมั่นคงด้านพลังงานในช่วงหลังจากปี ๒๕๕๓ ได้เป็นอย่างดี แต่หากไม่ก่อสร้างแล้วประเทศไทยมีการขยายตัวทางเศรษฐกิจที่ค่อข้างสูลในอนาคตจะส่งผลให้มีความต้องการใช้ไฟฟ้าและก๊าซธรรมชาติสูงในระยะยาว เมื่อถึงเวลานั้น อาจจำเป็นต้องหาแหล่งก๊าซธรรมชาติแหล่งใหม่ซึ่งอาจมีราคาสูง และอาจมีผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมไม่ต่างจากเดิม ในด้านผลกระทบทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมคณะทำงานจุฬาฯเสนอว่า ควรมีการศึกษาเพิ่มเติมและข้อมูลยังขชาดความสมบูรณ์และในข้อมูลก็ยังขาดความขัดเจน นอกจากนั้นอีไอเอเดิมเป็นการศึกษาแบบแยกส่วน จึงควรมีการศึกษาการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมโครงการในลักษณะการบูรณาการของโครงการที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในพื้นที่และควรศึกษาถึงการฟื้นฟูระบบนิเวศน์และทรัยากรประมง รวมทั้งแนวทางการหาอาชีพใหม่มาชดเชยอาชีพประมงที่สูญเสียไปด้วย

ที่สำคัญรัฐต้องให้ประชาชนในพื้นที่โครงการมีส่วนในการรับรู้ข้อมูล และร่วมตัดสินใจเกี่ยวกับแผนการดำเนินการ และวิธีปฏิบัติต่างๆ ที่ปรากฎในการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมด้วย สำหรับผลกระทบด้านสังคม คณะทำงานเห็นว่าความขัดแย้งในโครงการนี้มีความรุนแรงมาก คณะทำงานจึงได้เสนอว่าให้ชะลอการตัดสินใจ จนกว่ากระบวนการร่างกฎหมายรับฟังความคิดเห็นของประชาชน ซึ่งเป็นกฎหมายลูกตามรัฐธรรมนูญจะเสร็จสิ้น

๓๐ เมษายน ๒๕๔๕
พล.อ.ชัยศึก เกตุทัต ประธานกรรมการติดตามและประสานงานตามการสั่งการของนายกรัฐมนตรีหรือทีม ๕๓ นายพลบ้านพิษณุโลก ได้เชิญบรรณาธิการและผู้บริหารของสื่อมวลชนทั้งหนังสือพิมพ์ วิทยุ โทรทัศน์เข้ารับฟังคำชี้แจงข้อเท็จจริงโครงการท่อส่งก๊าซไทย-มาเลเซีย โดยมีตัวแทนจากหน่วยงานต่างๆ เข้าร่วมชี้แจง โดยในการประชุมครั้งนี้ พล.อ.ชัยศึก เกตุทัต ได้เสนอให้มีการเลื่อนจุดที่ขึ้นบกของแนวท่อออกไปอีก ๔.๘ กิโลเมตร

๑๐ พฤษภาคม ๒๕๔๕
รัฐบาลได้ออกแถลงการณ์ของสำนักนายกรัฐมนตรีในการตัดสินใจที่จะเดินหน้าโครงการท่อส่งก๊าซไทย-มาเลเซียต่อไป โดยเปลี่ยนแนวขึ้นท่อก๊าซใหม่ไปขึ้นที่บ้านในไร่ห่างจากจุดเดิมที่ลานหอยเสียบประมาณ ๔ กิโลเมตร โดยไม่ต้องทำอีไอเอใหม่

๒๒ พฤษภาคม ๒๕๔๕
กลุ่มผู้ชุมนุมคัดค้านท่อก๊าซกว่า ๑๐๐๐ คน ได้เดินทางไปยื่นหนังสือกับ พล.ต.สัมพันธ์ แจ้งเจนเวทย์ ที่มณฑลทหารบกที่ ๔๒ ค่ายเสนาณรงค์ เพื่อให้ทางทหารชี้แจงและอธิบายถึงกรณีที่มีทหารเข้าไปเกี่ยวข้องกับโครงการนี้ โดยการเข้าไปหาข่าวถ่ายรูปแอบแฝงเข้าไปตรวจสอบการดำเนินกิจกรรมต่างๆ ของกลุ่ม ซึ่งสร้างความไม่พอใจ และเกิดความหวาดระแวงกับประชาชนในพื้นที่

๕ กรกฎาคม ๒๕๔๕
กลุ่มเครือข่ายคัดค้านโครงการท่อส่งก๊าซไทย-มาเลเซีย เดินทางไปยื่นหนังถึงนายมหาเธร์ โมฮัมหมัด ที่สถานเอกอัครราชทูตมาเลเชีย ประจำประเทศไทย ในโอกาสเดินทางมาเยือนประเทศไทยระหว่างวันที่ ๕-๗ กรกฎาคม ๒๕๔๕ เพื่อขอให้ยกเลิกโครงการนี้

๒-๔ กันยายน ๒๕๔๕
เครือข่ายองค์กรพันธมิตรทั่วประเทศเดินทางไปร่วมแสดงพลังในการคัดค้านโครงการท่อส่งก๊าซไทย-มาเลเซียที่ลานหอยเสียบ

๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
ตัวแทนนักวิชาการและตัวแทนภาคประชาชน ๔ ภาคได้ร่วมกันแถลงข่าว พร้อมกันทั่วประเทศเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลทบทวนโครงการท่อก๊าซไทย-มาเลย์ และได้มีการออกแถลงการณ์ร่วมกันซึ่งแถลงการณ์ดังกล่าวมีนักวิชาการทั่วประเทศกว่า ๑,๓๘๔ คน ได้ร่วมลงชื่อสนับสนุน นอกจากนี้ยังมีการประกาศ "พื้นที่สีเขียวภาคประชาชน" ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากโครงการรัฐทั่วประเทศจำนวนกว่า ๗๔ แห่ง

๒๐ ธันวาคม ๒๕๔๕
ประชาชนที่คัดค้านโครงการฯ กว่า ๑๐๐๐ คน ได้เดินทางไปยื่นหนังสือถึงนายกรัฐมนตรีในการประชุมคณะรัฐมนตรีสัญจร ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เพื่อขอให้รัฐบาลยุติโครงการดังกล่าวแต่กลับถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจสลายการชุมนุมในขณะที่ชาวบ้านทำการละหมาดและรับประทานอาหาร จนทำให้มีผู้บาดเจ็บหลายราย เจ้าหน้าที่ตำรวจยังได้จับเจ้าหน้าที่องค์กรพัฒนาเอกชน จำนวน ๑๒ คน ไว้ดำเนินคดี แต่รัฐบาลกลับไม่แสดงท่าทีในการรับผิดชอบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่อย่างใด และยังกล่าวหาว่าชาวบ้านเป็นผู้เริ่มก่อเหตุจราจลก่อน จึงทำให้องค์กรประชาชนทั่วประเทศได้รวมตัวกันประนาฌการกระทำของรัฐบาล

************************************************************************************

แถลงการณ์ 24 พฤศจิกายน 2545 – พื้นที่สีเขียวภาคประชาชน โดย ตัวแทนนักวิชาการและตัวแทนภาคประชาชน ๔ ภาคได้ร่วมกันแถลงข่าว พร้อมกันทั่วประเทศเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลทบทวนโครงการท่อก๊าซไทย-มาเลย์ และได้มีการออกแถลงการณ์ร่วมกันซึ่งแถลงการณ์ดังกล่าวมีนักวิชาการทั่วประเทศกว่า ๑,๓๘๔ คน ได้ร่วมลงชื่อสนับสนุน นอกจากนี้ยังมีการประกาศ "พื้นที่สีเขียวภาคประชาชน" ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากโครงการรัฐทั่วประเทศจำนวนกว่า ๗๔ แห่ง

แถลงการณ์มีประเด็นสำคัญ ๖ ประเด็นที่ใช้เป็นเหตุผลหลักในการคัดค้านโครงการท่อก๊าซ คือ

1) ความไม่ชอบธรรม ไม่ชอบมาพากล และไม่ชอบด้วยกฎหมายของกระบวนการตัดสินใจที่นำมาสู่โครงการนี้ ในข้อตกลงเดิมพ.ศ.๒๕๓๙ ทั้งฝ่ายไทยและมาเลเซียจะวางท่อนำก๊าซจากแหล่งนี้ไปใช้โดยตรง ไม่ต้องวางท่อผ่านประเทศใดเลย ในส่วนของไทยจะวางท่อขึ้นทางเหนือของอ่าวไทยไปอีกเพียง ๕๐ ก.ม. เพื่อเชื่อมต่อกับระบบท่อที่มีอยู่แล้ว จนถึงปัจจุบัน เมื่อแผนวางท่อก๊าซได้เปลี่ยนไปแล้ว โครงการวางท่อขึ้นเหนือนี้ก็ยังอยู่ ฉะนั้นไม่ว่าโครงการวางท่อก๊าซใหม่โดยผ่านจังหวัดสงขลาจะเกิดขึ้นหรือไม่ก็ตาม ไทยก็ยังได้ใช้ก๊าซจากหลุมที่ถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันนี้อยู่นั่นเอง

อย่างไรก็ตาม แผนของมาเลเซียที่จะวางท่อขึ้นฝั่งประเทศของตนได้เปลี่ยนไปในพ.ศ.๒๕๔๐ โดยทางฝ่ายไทยให้ความร่วมมืออย่างกระตือรือร้น ทั้งๆ ที่การนำเอาก๊าซขึ้นฝั่งไทยตามโครงการนี้ ไทยจะได้ใช้ก๊าซมากที่สุดเพียง ๑๒% ส่วนที่เหลือ ๘๘% ต้องส่งตามท่อไปยังฝั่งตะวันตกของมาเลเซีย แม้กระนั้นไทยกลับยินยอมร่วมลงทุนในโครงการนี้ถึง ๕๐% แผนใหม่ที่จะนำก๊าซขึ้นฝั่งไทยนั้นมาพร้อมกับแผนของสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติที่จะใช้ก๊าซเป็นแหล่งพลังงานสำหรับอุตสาหกรรมต่อเนื่อง (รวมทั้งอุตสาหกรรมปิโตรเคมี) ในพื้นที่ และใช้ป้อนโรงไฟฟ้าขนาดใหญ่สองโรง แต่เมื่อประชาชนพากันคัดค้านโครงการเพราะเกรงผลกระทบสิ่งแวดล้อมซึ่งจะทำลายคุณภาพชีวิตของประชาชนดังที่ได้เกิดขึ้นแล้วในพื้นที่ฝั่งตะวันออก ท่านนายกฯ ทักษิณ ชินวัตรก็ประกาศว่าโครงการนี้จะมีเพียงโรงแยกก๊าซเท่านั้น ไม่มีอุตสาหกรรมต่อเนื่องแต่อย่างใด หากเป็นไปจริงตามคำประกาศของท่านนายกรัฐมนตรี ไทยจะได้ใช้ก๊าซจากโครงการนี้เพียง ๑% เท่านั้น

โครงการนี้ตัดสินใจทำโดยการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม(อีไอเอ)ยังไม่ผ่าน รายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมได้รับการรับรองอย่างรวบรัดโดยสำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม(สผ.) ไม่ใช่โดยคณะกรรมการซึ่งสผ.แต่งตั้งขึ้น อันเป็นการรับรองที่ผิดกฎหมายสิ่งแวดล้อมปี ๒๕๓๕ ในขณะเดียวกันก็เป็นการกระทำทางการปกครองที่ผิดอีกเช่นกัน โดยรัฐอ้างว่าหากดำเนินการล่าช้าประเทศไทยต้องเสียค่า "ไม่ซื้อก็ต้องจ่าย" แต่จากเอกสารของปตท.ที่มีถึงตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย(ที่๕๒๐/๑๑/๔๖๔) ได้ระบุไว้ชัดเจนว่าไทยไม่ต้องเสียค่า "ไม่ซื้อก็ต้องจ่าย" อันเนื่องจากการอนุมัติอีไอเอล่าช้า ได้มีประชาชนจำนวนมากคัดค้านโครงการนี้ แต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีการรับฟังความเห็นของประชาชนอย่างโปร่งใส ขั้นตอนประชาพิจารณ์ก็ไม่เป็นกลางและรวบรัดตัดสินใจโดยใช้เวลาทำประชาพิจารณ์เพียง ๒๕ นาที วุฒิสภาและคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติศึกษาโครงการนี้และเสนอให้รัฐทบทวนโครงการ ผลการศึกษาของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยบูรพาซึ่งรัฐแต่งตั้งขึ้นเองก็เรียกร้องให้รัฐทบทวนโครงการ ในขณะที่มีข้อสงสัยและความเห็นแย้งโครงการจากหลายแหล่งเช่นนี้ กลับมีการปิดกั้นสื่อด้วยอำนาจการซื้อโฆษณาและซื้อพื้นที่ในสื่อเพื่อสนับสนุนโครงการอย่างหนัก ฉะนั้นสังคมไทยจึงตกอยู่ในความมืด ถึงจะเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบกับโครงการก็ทำไปโดยปราศจากข้อมูลและข้อเท็จจริงจำนวนมาก

2) ประเด็นเรื่องพลังงาน ภาพรวมของพลังงานในประเทศไทยขณะนี้ พลังงานก๊าซล้นเหลือ พลังงานไฟฟ้าล้นเหลือ เวลานี้เรายังต้องจ่ายเงินค่าก๊าซที่นำจากพม่าโดยไม่ได้ใช้อยู่ทุกวัน ซึ่งในที่สุดก็เป็นต้นทุนเชื้อเพลิงที่ต้องนำเข้ามารวมอยู่ในค่า FT ให้ประชาชนและผู้ประกอบการธุรกิจแบกภาระ ทำให้ต้นทุนการผลิตสินค้าไทยแพงขึ้น ความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทยในตลาดโลกต่ำลง ฉะนั้นโครงการนี้จึงไม่ได้มีความจำเป็นในแง่พลังงานของประเทศในยามนี้ ในช่วงที่เรายังมีพลังงานล้นเหลือเช่นนี้ รัฐน่าจะนำเอาเงินที่จะลงทุนในโครงการนี้มาลงทุนกับพลังงานทางเลือกแทน ซึ่งน่าจะเป็นอนาคตของพลังงานของชาติมากที่สุด

3) ความคุ้มทุนทางเศรษฐกิจ สัญญาขุดเจาะก๊าซที่ทำกับมาเลเซียนั้นสร้างความเสียเปรียบแก่ฝ่ายบริษัทปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียมจำกัด(ปตท.สผ.)อย่างมาก โดยเปรียบเทียบแล้วบริษัทเปอโตรนัสจะได้กำไรร้อยละ ๑๐ ส่วนปตท.สผ.จะได้รับเพียงร้อยละ ๓.๙ หากประมาณเป็นเงินคือบริษัทมาเลเซียจะได้ ๘ หมื่นกว่าล้านบาท ในขณะที่ปตท.สผ.จะได้เพียง ๓ หมื่นกว่าล้านบาท เนื่องจากในแปลงที่มีก๊าซมากที่สุด(คือA-๑๘ ซึ่งมีก๊าซถึง๗๒%ของพื้นที่ร่วมเจดีเอ) ปตท.สผ.ไม่มีส่วนในการขุดเจาะจึงไม่ได้รับส่วนแบ่งกำไร ในขณะที่มาเลเซียเป็นผู้ขุดเจาะจะได้กำไรร้อยละ๑๐ คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้เคยตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับความคุ้มทุนของโครงการนี้ที่น่าสนใจอยู่สามประการคือ

ก) นับแต่เมื่อโครงการนี้เริ่มมีผล (๒๕๔๔) ต่อไปอีก ๑๐ ปี เศรษฐกิจไทยยังไม่อยู่ในภาวะที่จะใช้ประโยชน์จากก๊าซที่เจาะมาได้มากนัก เปรียบเทียบกับมาเลเซียแล้ว เขาจะสามารถใช้ประโยชน์ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยจากระยะเริ่มต้น
ข) ค่าผลตอบแทนของโครงการเมื่อคำนวณตลอดอายุโครงการ ๒๗ ปี เทียบกับผลประโยชน์ที่ไทยจะได้รับจากการทดแทนการนำเข้าน้ำมันเตา จะมีค่าเท่ากับ ๑.๔% เท่านั้น ซึ่งถือว่าไม่คุ้มค่าต่อการลงทุน
ค) ราคาก๊าซปากหลุมที่ไทยต้องจ่ายในกรณีนี้มีราคาสูงกว่าแหล่งก๊าซในอ่าวไทยส่วนใหญ่ ยิ่งถ้าคิดจากราคาที่ผู้ใช้ปลายทางต้องจ่ายที่สงขลาและมาบตาพุดแล้ว ก็จะยิ่งมีราคาสูงขึ้นไปอีกมาก

4) ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม ในระยะสั้นโรงงานแยกก๊าซ และอาจรวมถึงโรงไฟฟ้าและอุตสาหกรรมต่อเนื่องซึ่งไม่ชัดเจนนักว่าจะเกิดตามมาหรือไม่ จะทิ้งน้ำหล่อเย็นลงสู่ทะเล เป็นผลให้สูญเสียลูกกุ้งลูกปลาในทะเลซึ่งเป็นแหล่งประมงอันอุดมสมบูรณ์เพราะอุณหภูมิที่เพิ่มสูงขึ้น การพัฒนาอุตสาหกรรมต่อเนื่องก็ต้องแย่งกันใช้น้ำจืดจากลุ่มน้ำอู่ตะเภา ในขณะเดียวกันก็อาจสร้างเขื่อนหรือเก็บกักน้ำจืดที่จะไหลลงทะเลสาบสงขลา จะทำให้น้ำจืดขาดแคลนขยายเป็นวงกว้าง รวมถึงตัวเมืองหาดใหญ่ด้วย ในขณะเดียวกันก็จะทำให้น้ำในทะเลสาบเค็มมากขึ้น การศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมไม่ละเอียดพอ เช่นไม่ทราบปริมาณสารปรอทที่อาจเกิดขึ้นจากหลุมเจาะ มีรายงานการวิจัยเกี่ยวกับการปนเปื้อนของสารปรอทในอ่าวไทยพบว่า สารปรอทเพิ่มขึ้นสูงอย่างมีนัยสำคัญในสัตว์ทะเลบริเวณแท่นเจาะก๊าซกลางอ่าวไทยเป็นต้น นอกจากนี้การวางท่อยังก่อให้เกิดตะกอนซึ่งกระทบต่อวงจรชีวิตสัตว์และพืชในทะเลและบนบก ส่วนปัจจัยด้านความปลอดภัยก็มีความสำคัญ ในรายงานผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมไม่ได้ระบุชัดเจนว่าจะมีมาตรการรักษาความปลอดภัยแนวท่อก๊าซอย่างไร โครงการนี้จะมีผลกระทบอย่างไรด้านสังคมต่อชุมชนทั้งในจุดที่ท่อก๊าซขึ้นฝั่งและแนวท่อก๊าซก็ยังไม่มีการศึกษา การแยกก๊าซมีผลต่อคุณภาพของอากาศในบริเวณนั้นอย่างปฏิเสธไม่ได้ จะมากน้อยเพียงใดยังไม่มีการศึกษาที่ระบุได้ละเอียด ก่อให้เกิดความกังวลแก่ประชาชนแถบจะนะซึ่งมีอาชีพในการเลี้ยงนกเขา

5) ทิศทางการพัฒนาภาคใต้ จากการสำรวจความเห็นของประชาชนสงขลาปรากฏในรายงานการศึกษาผลกระทบสังคมและสิ่งแวดล้อมระบุว่า ๘๐% ของประชาชนเชื่อว่าโครงการนี้จะเป็นผลลบต่อวิถีชีวิตของชาวบ้าน ๕๙% ต้องการให้โครงการนี้ยุติลงเสีย ๘๙% มีความพอใจกับสภาพชีวิตของตนเองอยู่แล้ว ชี้ให้เห็นว่าโครงการวางท่อก๊าซนี้ไม่ว่าจะมีอุตสาหกรรมต่อเนื่องหรือไม่ก็ตาม ไม่ใช่แนวทางการพัฒนาที่ประชาชนเลือก ประชาชนจำนวนมากในพื้นที่มีวิถีชีวิตในเศรษฐกิจพอเพียง สามารถพึ่งตนเองได้ ทำประมงชายฝั่งท่ามกลางระบบนิเวศน์ที่อุดมสมบูรณ์ (มีเรือประมงกว่า ๓,๐๐๐ ลำ) เพราะเป็นทำเลห่วงโซ่อาหารที่อุดมสมบูรณ์มาก ประชาชนอีกส่วนหนึ่งทำอาชีพเกษตรกรรมซึ่งให้ผลผลิตพอเลี้ยงตัวได้โดยไม่ต้องพึ่งคนอื่น นอกจากนี้ภาคใต้ทั้งสองฝั่งยังมีศักยภาพด้านการท่องเที่ยวซึ่งสามารถพัฒนาไปได้อีกไกล ฉะนั้นจึงน่าจะทะนุถนอมให้มีโอกาสเติบโตไปในทิศทางที่มีการใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน แทนที่จะใช้เป็นพื้นที่วางท่อก๊าซซึ่งไทยก็แทบไม่ได้ใช้ ซ้ำกลับเป็นผู้รับผลกระทบในทางลบเสียเองเป็นอันมาก

6) สันติวิธี การแก้ไขปัญหาความขัดแย้งโดยสันติวิธีย่อมเป็นสิ่งที่อารยชนทั่วไปต้องการ แต่เราควรมองสันติวิธีให้กว้างกว่าความรุนแรงที่มุ่งจะกระทำต่อวัตถุ และครอบคลุมถึงความรุนแรงที่กระทำต่อชีวิตจิตใจและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้คน การบิดเบือนความจริง หรือแม้แต่การปิดบังความจริงก็ตาม การไม่เปิดโอกาสอันเท่าเทียมกันให้แก่ทุกฝ่ายในการถกเถียงกันด้วยเหตุผลและข้อเท็จจริงก็ตาม การใช้สัญลักษณ์แห่งอำนาจ (เช่นคนในเครื่องแบบ) เพื่อข่มขู่คุกคามก็ตาม ล้วนเป็นการละเมิดต่อสันติวิธีทั้งสิ้น หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นการใช้ความรุนแรงในรูปแบบหนึ่งนั่นเอง