จากบ้านป่าสู่เมืองปาย
ชีวิตเด็กสาวชาติพันธุ์ในเมืองแห่งการท่องเที่ยว
น้องเข้าไปทำงานในปายมา เพิ่งปิ๊กมาได้บ่กี่อาทิตย์ ปิ๊กมาปลูกไฮ่
เดี๋ยวหน้าไฮ (High season) ค่อยไปใหม่ ทำงานก็สนุกดีนะพี่ น้องอยู่ในครัว
เปิดร้าน 7 โมง ปิดก็ 4 ทุ่ม บางวันก็เที่ยงคืน แล้วแต่แขก เงินเดือน
1800 ตอนไปใหม่ๆได้ 1500 แต่แม่ (เจ้าของร้าน) เขาเห็นว่าทำงานนานแล้วก็เลยขึ้นเงินเดือนหื้อ
ป็อด เด็กสาวไทยใหญ่ บอกเล่าประสบการณ์การทำงานในเมืองปายให้เราฟังอย่างฉะฉาน
หลังจบ ป.6 จากโรงเรียนในหมู่บ้าน เธอไม่มีโอกาสได้เรียนต่อ ทั้งพ่อป่วย
แม่พิการ ภาระการหาเลี้ยงครอบครัวจึงตกอยู่ที่เธอและพี่ชาย ข้าวไร่เป็นสิ่งสำคัญของครอบครัว
หากปีใดปลูกข้าวได้ไม่พอกินตลอดปีนั่นหมายความว่าเธอต้องออกไปทำงานรับจ้างนอกหมู่บ้าน
หาเงินส่งให้ครอบครัวซื้อข้าว กว่า 20 ปีที่ครอบครัวเธอพยายามหนีสงครามจากพม่า
พ่อแม่ไม่มีบัตรประชาชน แต่เธอผู้ซึ่งเกิดบนแผ่นดินไทย กลับถูกยอมรับให้ยืมแผ่นดินอาศัยผ่านทางบัตรเขียวขอบแดง
2 ปีแล้วที่เธอเดินทางออกไปรับจ้าง ผ่านการชักชวนจากเพื่อนรุ่นพี่ในหมู่บ้านที่กลับมาบอกเล่าถึงวิธีการหาเงินที่ง่ายกว่าการเข้าไร่
ตากแดด ตัวดำ เด็กสาวตัดสินใจเก็บของออกจากบ้าน โดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอจะได้ทำงานอะไร
เจ้าของร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่งในปาย รับเธอไว้ให้ทำงานในครัว
ทำอาหารฝรั่งที่ไม่ยากเกินกว่า ปิ้ง ทอด ย่าง ร้านเปิด 7 โมงเช้า
ปิด 4 ทุ่ม หากวันนั้นแขกเยอะ เธอต้องทอดมันฝรั่ง หั่นผักสลัดไปจนถึงเที่ยงคืน
เงินเดือน 1,800 บาท และกับการทำงานอย่างไม่มีวันหยุด ตลอดเวลากว่า
5 เดือนของฤดูการท่องเที่ยว
พวกเรานั่งฟังเธอเล่าพร้อมอารมณ์ที่ยากจะบรรยาย น้ำเสียงและสีหน้าที่ภาคภูมิ
ทำให้เราแน่ใจว่า เธอไม่รู้ตัวเลยถึงการขูดรีดที่ตัวเองถูกกระทำอยู่
เงินเดือนเพียงน้อยนิดที่เธอได้รับ เป็นเพียงเศษเงินจากกำไรมหาศาลที่ร้านได้รับในฤดูท่องเที่ยว
ความห่วงใยจากเจ้าของร้านที่ไม่อนุญาตให้เธอและเพื่อน ออกไปเที่ยวนอกร้านด้วยเกรงว่าจะหลงทาง
(ในเมืองปายอันกะจิดริด) หรือถูกทำร้าย
มันกลับแฝงนัยของความห่วง (ตัวเอง) ของเจ้าของร้าน
จากข้อหาการรับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี เข้าทำงาน ขาดประกันสังคม
ภายใต้ค่าแรงที่ต่ำกว่าค่าแรงขั้นต่ำ ไม่มีบัตร
มีหรือที่เขาจะไม่รู้กฎหมายเหล่านี้ ในเมื่อเขาเป็นถึงข้าราชการตำแหนงใหญ่
ของอำเภอปาย

เด็กๆ ไทยใหญ่ในโรงเรียนชายแดนพม่า
|

เด็กสาวชาวไทยใหญ่ กลับมาเยี่ยมบ้านก่อนไปทำงาน ในเมืองปายในฤดูหนาว
|
พี่ไม่ชอบพวกนี้เลยว่ะ มันมากับฝรั่ง
ชูคอใส่เราเลยนะ เวลาสั่งอาหารมันก็ชี้ๆ เอา บางทีก็ให้ผัวสั่งให้
แล้วเวลามันนั่งกับผัวมันนะ สีกันจนไฟแทบจะลุกท่วมร้าน พี่ไม่ได้อคตินะ
แต่พี่เห็นแล้วหมั่นไส้ว่ะ สาวเจ้าของร้านอาหารอิตาเลี่ยน
ระบายให้ฟังพร้อมเผยิดหน้าให้ดูสาวลีซอกับคู่ควงฝรั่งที่เพิ่งเดินออกจากร้าน
คืนหนึ่งในบาร์ชื่อดังของอำเภอปาย ฉันถามรุ่นพี่คนปายถึงสาวสายเดี่ยวที่เต้นส่ายโชว์เรือนร่างอยู่หน้าเวที
อ่อ เขาเป็นคนในพื้นที่ สาวลีซอหน้าใสใส่เสื้อผ้าน้อยนิดที่พยายามเอนเอียงปิดส่วนสงวนของร่างกายตามจังหวะการส่ายตัวที่ยั่วยวน
พวกเธอกำลังส่งสายตากับฝรั่งหนุ่มกลุ่มใหญ่ สาวลีซอ
อีกแล้ว ฉันพยายามถามถึงที่มาที่ไปของแม่สาวใจถึงเหล่านี้ กว่า
2 ปีในอำเภอปาย ไม่เคยมีครั้งไหนที่ฉันเข้ามาเจอปรากฏการณ์ลีซอฟีเวอร์ขนาดนี้
มันเป็นค่านิยมใหม่ของฝรั่ง เพื่อนคนหนึ่งเล่าให้ฉันฟังถึงปรากฏการณ์นี้ว่า
ฝรั่งที่เข้ามาในปาย บางส่วนชอบหาสาวพื้นบ้านมาควง จากเดิมที่นิยมเพียง
Non-white woman แต่ตอนนี้ความนิยมเปลี่ยนแนวเป็นสาวชาติพันธุ์
บ้างว่าเพราะเธอเหล่านั้นอ่อนหวาน เชื่อฟัง ช่างเอาใจ แต่บ้างก็เพียงต้องการได้ชื่อว่ามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงที่แปลกกว่าเพียงผู้หญิงไทย
เช่นเดียวกับในหมู่บ้าน ค่านิยมการมีสามีฝรั่ง ถูกสั่งสอนให้เด็กหญิง
ภาพของบ้านใหญ่โต เงินทองที่เหลือกินเหลือใช้ของผู้หญิงที่แต่งงานกับฝรั่ง
กลายเป็นความคาดหวังที่ถูกสั่งสอนให้กับเด็กผู้หญิง เมื่อความต้องการของทั้งสองฝ่ายมีความเป็นไปได้ที่จะได้รับการตอบสนอง
ปรากฏการณ์สาวลีซอระบาดจึงเกิดขึ้น
แต่หากมองในมุมกลับกัน ภายใต้สังคมการผลิต ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพืชเศรษฐกิจ
ที่รัฐสนับสนุนให้ปลูกแต่ไม่มีการตรึงราคา ภาระการเลี้ยงดูครอบครัวที่ถูกผลักให้กับลูกสาว
การไม่มีบัตรซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อการเข้าเรียนในระดับชั้นที่สูงกว่าป.6
และการหางาน แรงงานไม่มีบัตรมักถูกกดค่าแรงจนต่ำกว่าค่าแรงขั้นต่ำอยู่เสมอ
หากมองจากมุมนี้ภาพของการจับฝรั่งของสาวชาติพันธุ์อาจสะท้อนให้เห็นการพยายามปรับเปลี่ยนสถานะของตน
ผ่านการแต่งงานกับชาวต่างชาติรวย
โปสเตอร์แผ่นหนึ่งสะกิดใจฉันให้ฉุกคิด ภาพของการรณรงค์ป้องกันการค้ามนุษย์
หนึ่งในนั้นคือภาพหญิงสาวแต่งงานกับชาวต่างชาติ แต่ในภาพข้างๆ
คือภาพแสดงการหลอกผู้หญิงไปขาย และใช้แรงงานเยี่ยงทาส เด็กสาวลีซอที่กำลังเริงร่าไขว่คว้าฝรั่งในเมืองปาย
ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอจะเคยเห็นภาพเหล่านี้ไหม

สาวชาติพันธุ์นั่งดื่มเหล้า กับกลุ่มนักท่องเที่ยว ในบาร์ริมทาง
|

ทุกคืนในเมืองปาย มักพบสาวชาติพันธุ์ นั่งดื่มกับนักท่องเที่ยวในบาร์เสมอ
|
จากเด็กไทยใหญ่บนดอยสูง ถึงสาวลีซอในเมืองปาย สิ่งหนึ่งที่ฉันมองเห็นคือความเสี่ยง
เสี่ยงจากการไม่รู้ และการถูกกีดกันไม่ให้มีโอกาสได้รู้ จะมีสาวลีซอสักกี่คนที่ได้แต่งงาน
มีความสุขกับหนุ่มฝรั่งที่เธอ จับ ได้ หากแต่สาวลีซออีกกี่คนที่ต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวให้ผู้ชายที่เธอหวังจะพึ่งพา
แต่กลับไม่ได้ดั่งใจคิด เด็กสาวลีซออีกกี่คนที่ต้องลงมาใช้แรงงาน
ภายใต้การขูดเนื้อขูดกระดูกของเจ้าของกิจการ และอีกกี่คนที่อาจถูกหลอกไปขายในเมืองใหญ่
ถ้าเพียงแต่พวกเธอได้รู้ - เรียน - ถือบัตร
ทีมงาน ThaiNGO
มูลนิธิกองทุนไทย
webmaster@thaingo.org
7 สิงหาคม 2550
|