Home ข่าวเด่น ข่าวรายวัน English News รายงาน บทความ Sound & VDO Webboard ข้อมูลย้อนหลัง

ยามเช้า...

by : สายลมหนาว กับคนพเนจร
IP : (124.120.150.133) - เมื่อ : 8/05/2008 05:40 PM

ผมชอบมองพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า มันกำลังบอกตัวของเราว่าวันใหม่เริ่มขึ้นแล้ว แสงสีแดงตรงเส้นขอบฟ้าไกลยามเช้า มีนกโผล่บินออกรับแสงสีนวลยามเช้าตรู่ของวันใหม่ มีสายหมอกขาวลอยล่องปะปนมากับกลิ่นใบหญ้าที่มีน้ำค้างเกาะมาตั้งแต่ยามก่อนรุ่งสาง มีกลิ่นกองฟางที่ข้าวในท้องทุ่งนาเพิ่มเก็บเกี่ยวเสร็จ มีชีวิตของวันกำลังเริ่มต้นขึ้นของวันยามเช้า

ยามเช้าของวัน ผมยอมรับโดยไม่โต้แย้งว่าผมเป็นคนหลงใหลในบรรยากาศยามเช้าหรือเรียกได้ว่าโหยหาเลยทีเดียว ทุกๆ ยามเช้าของผมต้องมีกาแฟสักถ้วย มีหนังสือดีๆ สักเล่ม แล้วก็ไหนผมก็จะตื่นมาทุกเช้าเพื่อริมรสชาติของยามเช้าของทุกวันไม่มีเบื่อและทุกเรื่องในชีวิตในวิถีแห่งความคิดของผมก็มักจะเกิดขึ้นในยามเช้าเสมอ

ช่วงชีวิตของผมช่วงนี้ได้อยู่อยู่ที่เมืองกรุงฯ ยอมรับตั้งแต่เกิดมาผมอยู่แต่ในชนบท เรียนจบก็ทำงานกับคนในชนบทมาโดยตลอด ไม่เคยเลยแม้แต่นิดเดียวว่าจะได้มาใช้ชีวิตในเมืองกรุงฯ แต่เมื่อทางที่เดินมันตีบตัน คนเราต้องมีทางเลือกของชีวิตที่ดีที่สุด ไม่ใช่จมปรักกับความคิดเดิม บางทีการเปลี่ยนเปลี่ยนไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว บางทีอีกเช่นกัน การเปลี่ยนแปลงมันก็น่าจะทำให้เราดีขึ้น ความขัดแย้งบางทีมันอาจทำให้เราเข้มแข็งและแกร่งขึ้น แต่เราจะต้องยอมรับมันแล้วก็เดินหน้าของชีวิตต้อไป ชีวิตก็เหมือนพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า คล้อยเย็นๆ มากันก็ตก แต่อยู่ที่เราจะมองให้มันเข้มแข็งเหมือนพระอาทิตย์ขึ้นหรือมองให้มันสิ้นหวังในยามเย็นของพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้าไกลแต่ใต้เงาแห่งแสงของวันที่หมดลงยังเมื่อดวงอาทิตย์จากไปแต่ถ้าเรามองดีๆ แสงของดวงดาวที่จะโผล่มาแทนที่ ผมเชื่อว่ามีอีกหลายร้อยหัวใจที่เขาเธอกำลังเฝ้ารอดูแสงระยิบระยับของดาวยามค้ำคืนก็จะทำให้หัวใจเขาเหล่านั้นแช่มชื้นขึ้นมาได้เช่นกัน ภายใต้ความมืดมิดไม่ว่าจะไร้แสง ภายใต้ชีวิตที่มืดมนใช่ว่าเราจะไร้ที่ไป ภายใต้การเวลาที่มืดมน ใช่ว่าคนเราจะไร้ที่หมายขอให้เรามีความฝันแล้วก็ก้าวเดินต่อไป

การเดินทางของผมก็เริ่มต้นขึ้น ครั้งใหม่ของชีวิต ผมมาอยู่เมืองใหญ่ ตั้งใจแน่วแน่ว่าผมจะต้องทำในสิ่งที่ผมคิดจึงจะกลับบ้าน กว่าสองปีที่ผมไม่กลับบ้าน ผมเฝ้าบอกตัวเองเสมอว่าจะไม่กลับหลังถ้ายังไมได้ดี (ในความคิดของผมตอนนี้คือเรียนจบโทก่อน)

ยอมรับผมคิดถึงยามเช้าของวัน ยากตื่นมาพร้อมกับสายหมอกขาวยามหนาวที่ลอยล่องปะปนมากับแสงของวัน เดินลุยน้ำยามเช้าที่ช่ำเย็นมองต้นไม้ริมห้วยรับแสงแดด ดูนกรับแสงแลเตรียมตัวออกหากิน ผมฝันหาบรรยากาศแบบนี้อยู่ตลอดตั้งแต่มาอยู่ในเมืองใหญ่ เพราะยามเช้า (มืด) ของผมที่เมืองใหญ่ จิบกาแฟยามเช้ากับหนังสือดีๆ ที่ระเบียงห้องสี่เหลี่ยมมองไปเจอตึก และก็ตึก ดีหน่อยที่ผมซื้อต้นไม้มาปลูกไว้หลังห้อง และถ้าเป็นวันหยุดผมก็ไปทำงานขายของตามตลาดนัดต้องแต่เช้า (มืด) จนเย็นสองทุ่มกลับเข้าบ้าน แล้วยามเช้าของผมก็เริ่มขาดไป ซึ่งผมกำลังเรือนหายไปจนบางทีผมก็คิดว่ามันอาจกลายเปลี่ยนไปเป็นแค่ความฝัน

ชีวิตที่ยิ่งใหญ่มันอยู่ในหัวใจของเรานี้ละ คนเราต้องเฝ้ารอความฝัน และค่อยสางต่อความฝัน

ยามเช้าคุณเคยเป็นไหม ตื่นแล้วนอนไม่หลับ คนที่คุณรักโทรมาหาแต่เช้าทั้งๆ ที่เขาเพิ่งตื่นนอนและเขาก็คิดถึงเราแต่เช้า เขาพูดทั้งที่เขาสะรึมสะรือ เขาห่วงใยเราวันนั้นของวันมันก็น่าจะเป็นวันที่ดีอีกวัน

การเดินทางของชีวิตของทุกคนคงไม่เหมือนกัน ดั่งความฝันของทุกคนก็แตกต่างกันออกไป การชีวิตออกเดินทางไปสู่โลกกว้าเหมือนนกออกจากรังเพื่อหากินเอง เพื่อให้เราเข้มแข็งที่จะอยู่บนโลกที่โหดร้าย ต่อสู้กับจิตใจของเราที่มักจะแอบซ้อนความอ่อนแอไว้เสมอยามที่คุณอยู่คนเดียวความอ่อนแอในใจเรามันจะเข้มแข็งขึ้นมา ชีวิตกับการออกเดินทางก้าวเดินตามทางของความฝันทุกคน มันอยู่มี่ใจเราเท่านั่นว่าจะเข้มแข็งพอไหม

ความฝันที่ยิ่งใหญ่ใช่ว่าทุกคนจะได้มันว่า ใช่ว่าทุกคนจะประสบความสำเร็จ แต่อยู่ที่คุณพอใจกับมันหรือไหมหรือคุณได้ลงมือทำฝันหรือยัง

อาทิตย์ ของเช้าวันนี้เริ่มสายโด่ง เสียงรถในหมู่บ้านเริ่มวิ่งไปขวักไขว่ นกที่เกาะอยู่กิ่งไม้ก็บินจากไป เช้านี้วันใหม่ของวันเริ่มต้นเสียที แล้วยามเช้าของคุณละเป็นอย่างไร?

Share